อุปกรณ์กำจัดซัลเฟอร์

การกำจัดซัลเฟอร์แบบแห้งใช้หอกำจัดซัลเฟอร์แบบเตียงคงที่เป็นอุปกรณ์หลัก ซึ่งบรรจุสารกำจัดซัลเฟอร์แบบออกซิไดซ์ เช่น เหล็กออกไซด์และคาร์บอนกัมมันต์ เมื่อก๊าซดิบที่มีกำมะถันผ่านหอกำจัดซัลเฟอร์ H₂S จะเกิดปฏิกิริยารีดอกซ์กับสารกำจัดซัลเฟอร์ และถูกดูดซับและเปลี่ยนเป็นซัลไฟด์และตรึงไว้ในชั้น ทำให้การกำจัดซัลเฟอร์แบบลึกเป็นไปได้ กระบวนการนี้มีคุณลักษณะของกระบวนการที่เรียบง่าย ใช้งานง่าย ไม่จำเป็นต้องใช้ระบบหมุนเวียนของเหลวที่ซับซ้อน ฯลฯ เหมาะอย่างยิ่งสำหรับการแปรรูปก๊าซที่มีปริมาณน้อยและมีปริมาณกำมะถันต่ำ และนิยมใช้กันอย่างแพร่หลายในบ่อก๊าซห่างไกลและสถานีบริการน้ำมันขนาดเล็ก นอกจากนี้ การกำจัดซัลเฟอร์แบบแห้งยังมีความเสถียรในการทำงานสูงและสามารถปรับตัวได้ดีกับสภาพการทำงานที่ผันผวน ซึ่งสามารถรับประกันประสิทธิภาพในการกำจัดซัลเฟอร์ได้อย่างต่อเนื่อง

กระบวนการกำจัดกำมะถันแบบเปียก (Wet FGD) ใช้หลักการดูดซับก๊าซ-ของเหลว หลังจากก๊าซดิบที่มีกำมะถันเข้าสู่หอดูดซับ H₂S และของเหลวกำจัดกำมะถัน (เช่น สารละลายแอลกอฮอล์-เอมีน และสารละลายควีบราโช) ที่พ่นในหอดูดซับจะสัมผัสกันอย่างสมบูรณ์และเกิดปฏิกิริยาเคมี ซึ่งจะถูกดูดซับและกำจัดออกอย่างรวดเร็ว จากนั้นก๊าซบริสุทธิ์จะถูกป้อนเข้าสู่กระบวนการปลายน้ำ หลังจากดูดซับ H₂S แล้ว ของเหลวที่มีความเข้มข้นของการกำจัดกำมะถันสูงจะเข้าสู่ถังฟื้นฟูภายใต้ความดันที่ลดลง และภายใต้ปฏิกิริยาออกซิเดชันของอากาศ H₂S จะถูกเปลี่ยนเป็นโมโนเมอร์กำมะถันเพื่อสร้างสารแขวนลอยที่มีฟอง โฟมกำมะถันจะถูกสกัดผ่านอุปกรณ์แยก และสุดท้ายจะถูกเปลี่ยนเป็นกำมะถันแข็งเพื่อการส่งออกหลังจากกระบวนการตกตะกอน การให้ความร้อน และการหลอม ในขณะเดียวกัน ของเหลวกำจัดกำมะถันจะกลับคืนสู่สภาพปกติและกลายเป็นของเหลวคุณภาพต่ำ ซึ่งจะถูกเพิ่มแรงดันโดยปั๊มของเหลวคุณภาพต่ำและส่งกลับไปยังหอดูดซับเพื่อรีไซเคิล แม้ว่ากระบวนการนี้จะซับซ้อน แต่ก็มีความสามารถในการบำบัดขนาดใหญ่และมีประสิทธิภาพในการกำจัดซัลเฟอร์สูง และสามารถปรับให้เข้ากับสภาวะการทำงานที่มีปริมาณซัลเฟอร์สูงได้